บทที่ 149 บทไม่มีชื่อ

"ที่รักขาปริมเองค่ะ"คนที่ยิ้มกว้างอยู่ตรงหน้าเป็นสาวสวยระดับดาวคณะที่เขาเรียนอยู่

"ปริมมาได้ไงเนี่ย"ผมชะงักก่อนจะถามเสียงขรึม

"โธ่ ก็ปริมคิดถึงนี่คะไม่ได้เจอกันตั้งนานอะ"ปริมเดินเข้ามาโอบคอเขาทันทีชุดที่ใส่ก็ใช่จะเอื้ออำนวยให้ทำแบบนั้น ชุดรัดรูปไม่พอแถมยังสั้นจนแทบจะเห็นส่วนล่างทั้งหมดผมค่อยๆดึงแข...